Probleemgericht werken aan High Impact Crime
[291] 12 november 2021: Implementing and sustaining problem-oriented policing: A guide

Inleiding en context

Goede morgen op deze donderdag 11 november 2021. Feest in het Zuiden van het land: de 11e van de 11e. Bijgesloten treffen jullie een praktische handleiding aan om de implementatie en de instandhouding van het zogenaamde probleemgerichte politiezorg vorm te geven. Maar eerst nog een toepasselijke song bij deze ´kennisparel´: https://www.youtube.com/watch?v=N3A8uNG3GH4 Deze politiestrategie staat ook wel bekend als problem-oriented policing (POP). Eerder verstuurde ik twee ´kennisparels´ over POP waarin een oordeel wordt gegeven over de effectiviteit van deze politiestrategie: https://prohic.nl/2020/05/25/25-mei-2020-problem-oriented-policing-in-england-and-wales-2019/ en https://prohic.nl/2020/06/18/18-juni-2020-problem%e2%80%90oriented-policing-for-reducing-crime-and-disorder-an-updated-systematic-review-and-meta%e2%80%90analysis/

POP betreft een concept waarin de verschillende stappen worden beschreven, die gevolgd moeten worden bij een probleemgerichte werkwijze. Dit model wordt ook wel SARA genoemd, een acroniem voor Scanning Analysis Response Assessment. De eerste stap, Scanning, staat voor het ontdekken van de belangrijkste chronische veiligheidsproblemen. De volgende stap, Analysis, staat voor een verdiepende analyse van achtergronden en oorzaken van het specifieke probleem. De derde stap, Response, geeft de uitvoering van een afgestemde combinatie van preventieve, strafrechtelijke en bestuurlijke maatregelen door samenwerkende partners weer. De laatste stap, Assessment, houdt een effectmeting in, waarbij wordt nagegaan of de uitgevoerde maatregelen effect hebben gehad. Indien dit niet het geval blijkt, dan is het de bedoeling dat de hele cyclus opnieuw wordt doorlopen net zolang totdat het veiligheidsprobleem is opgelost.

In Nederland wordt POP probleemgerichte politiezorg genoemd. Omdat probleemgerichte politiezorg een methode betreft voor het analyseren en oplossen van criminaliteitsproblemen, kan deze in principe goed worden toegepast in combinatie met andere overkoepelende politiestrategieën zoals de gebied gebonden politiezorg. Maar nu op naar de handleiding POP waarin systematisch wordt beschreven hoe deze politiestrategie het beste kan worden geïmplementeerd in de grillige praktijk en hoe je de strategie ook duurzaam kunt maken over een langere periode.

Bron

Sidebottom, Aiden, Stuart Kirby, Nick Tilley, Rachel Armitage, Matt Ashby, Karen Bullock & Gloria Laycock  (2020). Implementing and sustaining problem-oriented policing: A guide. Jill Dando Institute of Security and Crime Science, University College London, 26 pp.

https://discovery.ucl.ac.uk/id/eprint/10093611/1/Implementing%20and%20sustaining%20POP_%20a%20guide.pdf

Samenvatting

The police are often perceived as society’s safety net: constantly accessible, largely free at the point of delivery, and able to tackle all manner of crises. In recent years, spiralling demand coupled with reducing resources has put the police under considerable strain. To manage this challenge, whilst remaining true to a public service ethos, we must work differently. To this end, the case for prevention is compelling, both morally and economically as a means to reduce harm and police demand. However, whilst practitioners and academics worldwide find that a problem-solving methodology is an effective way to deliver preventive policing, they also point out that systematic implementation is difficult to achieve. What you will find in this document is a summary of all that is known about establishing and maintaining problem-solving within a police organisation. It provides relevant and practical information to assist you in these challenging times.

The police have always solved problems. The range of problems the police are expected to handle is immense, and increasingly so – from exploitation and cybercrime to missing persons and metal theft. This guide is about police problem-solving. More specifically, it is about implementing an organisational framework that puts problem-solving front and centre. The approach is called problem-oriented policing (POP), proposed by Herman Goldstein in 1979. POP provides a structured process for police problem-solving. It calls on the police to work with partners to devise permanent solutions to recurrent sources of demand – or ‘problems’ – that affect the community. This is what Goldstein viewed as the ‘substance of policing’.

Readers of this guide will have likely heard of POP and problem[1]solving. It has a long history in England and Wales dating back to the 1980s and Sir Kenneth Newman’s efforts to introduce POP into the Metropolitan Police. Many forces have since experimented with POP; some have excelled, winning national and international recognition. Over the same period, research into POP has identified two consistent findings. The first is that POP has been shown to be an effective means of reducing crime and police-related incidents, more so than many other police strategies. The second is that POP can be challenging to implement and sustain. Thus, despite extensive evidence for and endorsement of POP, it has not become the modus operandi of British policing.

There is currently a resurgence of interest in POP in England and Wales. It is prominent across Home Office and National Police Chiefs’ Council thinking. It features in the curricula for new entrants into policing. POP is core to the Policing Vision 2025, the College of Policing’s neighbourhood policing guidelines, Her Majesty’s Inspectorate of Constabulary and Fire & Rescue Services inspection process, and Her Majesty’s Government strategy on tackling serious and organised crime. ‘Reducing demand through effective, sustainable problem-solving’ is also a key deliverable in the 2015 National Policing Crime Prevention Strategy.

This guide is about embedding POP in your organisation. It is written primarily for senior officers and managers and is intended to complement a sister guide on problem-solving in practice. This guide is not a step-by-step manual – there is no single road to or recipe for implementing POP. Instead, what follows is a review of what is known about implementing and sustaining POP, with recommended resources provided at the end. The guide has three parts. The first part outlines the core features of POP. The second part makes the business case for POP as an operating model for contemporary policing. The third part discusses three conditions conducive to the successful implementation of POP – leadership, understanding and infrastructure – and provides examples of good and poor practice. The guide ends with a self-assessment tool to help you determine your organisation’s readiness for and progress in implementing POP.

Afsluitend

Allemaal goede tips om een probleemgerichte politiezorg ook in Nederland te implementeren. Aan welke voorwaarden moet dan worden voldaan? Welke organisatorische aspecten zijn dan belangrijk? Hoe kun je de strategie gedurende een lange periode in stand houden? Welk commitment heb je nodig van de ´politiebazen´? Allemaal relevante vragen die ook in Nederland relevantie hebben. Want ondanks het vele bewijs dat aanwezig is dat POP een effectieve politiestrategie is blijkt het vaak lastig om die strategie te implementeren. Een op evidentie gebaseerde politiezorg blijkt nog steeds een lastige opgave te zijn, ook in Nederland. Hoe dat komt? Ik heb een aantal van die oorzaken in onderstaande dia weergegeven. Afijn, volgens de tweede dia, onderstaand, weten we (deels) wat werkt, nu nog toepassen in de politiepraktijk.

Tot zover maar weer, blijf gezond, optimistisch en wees vooral aardig voor elkaar. Alleen zo gaan we echt solidair met elkaar om. Tot de volgende ´kennisparel´ die over een paar dagen in jullie mailbox valt.

prohic_linksonder