Inleiding
Goede morgen allemaal op deze maandag 10 februari 2025. Ik hoop dat jullie een prima weekeinde hebben gehad en deze week weer fris aan de bak kunnen. Traditiegetrouw begin ik met een bijpassend liedje bij het onderwerp van de ´kennisparel´ van vandaag: https://www.youtube.com/watch?v=bej93aPldHE Vandaag als ´kennisparel´ een recent systematisch overzicht over de prevalentie van ernstige psychische aandoeningen onder gedetineerden in 43 landen. Het biedt ook gegevens over bipolaire stoornis en schizofreniespectrumstoornissen als afzonderlijke diagnostische categorieën. Over het geheel genomen is de gemiddelde prevalentie van depressies 12,8% en van psychoses 4,1%. Dat betekent dat minstens één op de zeven mensen die gevangen zitten een ernstige psychische aandoening heeft.
Voor deze hoge prevalentiecijfers zijn verschillende verklaringen gegeven. Bij psychotische aandoeningen is er veelal een verband met ernstige misdaden die zich vertalen in vaak lange gevangenisstraffen. Gedetineerden met een psychische aandoening hebben vaak minder toegang tot werk, huisvesting en geestelijke gezondheidszorg,. Die factoren vormen op hun beurt het risico op het ontwikkelen van een criminele carrière. Bovendien worden symptomen van depressie en angst in stand worden gehouden en verergerd door stressoren binnen de gevangenisomgeving. Hierbij kan gedacht worden aan de blootstelling aan (seksueel) slachtofferschap, minimaal sociaal contact, eenzame opsluiting en illegaal drugsgebruik: https://prohic.nl/2023/11/27/631-27-november-2023-factors-associated-with-drug-use-in-prison-a-systematic-review-of-quantitative-and-qualitative-evidence/
Uit bijgesloten ´kennisparel´ blijkt dus dat de prevalentie van ernstige psychische aandoeningen bij mensen die wereldwijd gevangen zitten aanzienlijk is. Het voldoen aan de behandelingsbehoeften van mensen in de gevangenis die een psychische aandoening hebben blijft een voortdurende uitdaging voor de publieke geestelijke gezondheid.
Bron
Emilian, Christina, Noura Al-Juffali & Seena Fazel (February 2025). Prevalence of severe mental illness among people in prison across 43 countries: A systematic review and meta-analysis. The Lancet Public Health, vol. 10, no. 2, February, pp. 97-110.https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2468266724002809
Samenvatting
Prison populations have been increasing worldwide. Previous studies suggest that there is a high burden of psychiatric morbidity in people in prison, but, to our knowledge, the last published meta-analysis of prevalence is more than a decade old. We aimed to describe the pooled prevalence of depression, psychosis, bipolar disorder, and schizophrenia spectrum disorders for people who are incarcerated.
In this updated systematic review and meta-analysis, we searched six databases and grey literature published from database inception until Aug 8, 2024, with no language or geographical restrictions. We included primary quantitative studies that reported the prevalence of depression and psychotic disorders in the unselected prison population, based their diagnoses on clinical examination or from interviews and by the use of validated diagnostic instruments, met standardised criteria of the ICD or the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders for the diagnoses, and provided pooled prevalences for psychosis in the previous 6 months and clinical depression in the previous 2 weeks to 1 month. We excluded studies that used selected samples or were only qualitative. We investigated bipolar and schizophrenia spectrum disorders as separate diagnostic subcategories. We synthesised studies using random-effects meta-analysis and explored heterogeneity with meta-regression and subgroup analyses. The protocol is registered with PROSPERO, CRD42022378568.
We identified 131 publications reporting the prevalence of mental illness in 58 838 people in prison in 43 countries. We estimated that the prevalence of depression was 12·8% (95% CI 11·1–14·6) and for any psychosis was 4·1% (3·6–4·7). For diagnostic subcategories, we found that the prevalence of bipolar disorder was 1·7% (1·0–2·6) and schizophrenia spectrum disorders was 3·6% (1·3–7·1). Between-study heterogeneity was substantial for these estimates (I2 69–97%) with few explanations. However, subgroup analyses revealed that people in prison in low-income and middle-income countries had higher prevalences for depression (16·7% [95% CI 13·6–20·0]) than in high-income countries (10·8% [9·0–13·0]), and that, for people with psychosis who are incarcerated, psychiatrists were less likely to diagnose (3·5% [2·8–4·3]) than were non-psychiatrists (4·7% [3·9–5·5]).
Our study indicates that the prevalence of severe mental illness in people who are incarcerated worldwide is considerable. Meeting the treatment needs of people in prison who have mental ill health remains an ongoing challenge for public mental health. More evidence on how to improve the assessment, treatment, and linkage to services on release, which will require more research-friendly prison services, is now needed.
Afsluitend
Wereldwijd zitten er op elke moment van het jaar meer dan 11 miljoen mensen in de gevangenis. De achtergrondkenmerken van mensen die in de gevangenis zitten worden doorgaans gekenmerkt door een laag opleidingsniveau, werkloosheid, onstabiele huisvesting, armoede en trauma en sociale determinanten die de (geestelijke) gezondheid negatief beïnvloeden. Vergeleken met de niet gedetineerde bevolking hebben mensen die in gevangenissen en jeugdgevangenissen verblijven onevenredig vaak last van geestelijke gezondheidsproblemen, psychotroop middelenmisbruik, infectieziekten en chronische aandoeningen: https://prohic.nl/2024/04/04/692-4-april-2024-mental-and-physical-health-morbidity-among-people-in-prisons-an-umbrella-review/
Sterftecijfers zijn hoger voor mensen in gevangenissen dan voor hun leeftijdgenoten die in vrijheid leven. Dat wordt veelal veroorzaakt door externe oorzaken zoals zelfmoord en de algemene slechte gezondheidstoestand na vrijlating uit hechtenis. Omdat veel gedetineerden geen toegang hebben tot de eerstelijnszorg in de vrije maatschappij is het moment van opsluiting vaak de eerste mogelijkheid om de gezondheidstoestand en -behoeften van deze groep te diagnosticeren en te behandelen. Vanwege het grote aantal personen dat jaarlijks de gevangenis in- en uitstroomt, naar schatting ongeveer 30 miljoen mensen wereldwijd, is het verbeteren van de gezondheidstoestand van deze kwetsbare bevolkingsgroep van cruciaal belang voor het terugdringen van de ongelijkheid op gezondheidsgebied en voor het verbeteren van de volksgezondheid onder die groep.
Een criminele carrière brengt veel verschillende problemen met zich mee, waaronder een significant grotere kans op vroegtijdige sterfte ten opzichte van de ´gewone populatie / bevolking´. Een criminele levensstijl brengt grote risico´s met zich mee brengt, onder andere die van vroegtijdige mortaliteit. Er hangt dus een duur prijskaartje aan een criminele levensstijl. Het is voor buitenstaanders moeilijk om zich de stress voor te stellen waaronder veel (gedetineerde)daders voortdurend opereren. Het nagestreefde imago is dat vaak van een geharde crimineel die zijn zaakjes onder controle heeft en over ruime middelen kan beschikken. Veel daders leven een zeer risicovol bestaan waar een onnatuurlijke dood (door moord, zelfmoord, verslaving, of ziekten) een dagelijks onderdeel is van het leven.
De realiteit is dat men aan alle kanten vaak onder druk staat: gebrek aan geld, een dure levensstijl, verlokkingen van een crimineel bestaan en een slecht algemene gezondheidstoestand. Vaak is er sprake van schulden. Stress in relatie tot handlangers om van hen loyaliteit af te dwingen en zorgvuldig werk voor elkaar te krijgen in een zeer risicovolle criminele omgeving. Druk vanuit de sociale omgeving om te voorzien in materiële behoeften (geld op tafel voor vriendinnen, familie en vrienden). Soms ook vrees voor ontdekking door rechtshandhavers, maar de grootste bron van stress is waarschijnlijk het risico te worden vermoord door concurrenten of bedrogen criminele zakenpartners.
De cortisolspiegel zit vaak tegen het plafond. Er is sprake van een leven in angst, en men probeert die vaak te dempen met drank en drugs. Gebruik van cocaïne, amfetaminen en vervuilde wiet versterkt de paranoia en de frequente aanwezigheid van gewapende, opgefokte criminelen is evenmin bevorderlijk voor het geestelijk en fysiek welbevinden. Aan levensvragen over zingeving en werken vanuit een niet criminele passie komt de gemiddelde (beroeps)crimineel waarschijnlijk niet toe. Kortom: er is sprake van een zeer risicovolle antisociale levensstijl waar een slechte gezondheidstoestand en vroegtijdig overlijden een onderdeel van vormt. Weinig romantisch dus.
´Gotta lot to live, gotta lot to give´ was een uitspraak van Frank Sinatra. Dat geldt zeker voor de groep van (beroeps)criminelen die vaak een zeer risicovol bestaan leven. Een gevolg daarvan is een significant verhoogd risico op vroegtijdig overlijden. ´Misdaad mag niet lonen´ is een veel gehoorde slogan in het Nederlandse strafrechtelijk beleid. Dat kan misschien financieel zo zijn, maar het geldt in ieder geval zeker voor de beloning van een langdurig leven, die is beduidend minder voor (beroeps)criminelen: https://prohic.nl/2024/04/04/692-4-april-2024-mental-and-physical-health-morbidity-among-people-in-prisons-an-umbrella-review/ Het Haagse beleid houdt maar weinig rekening met deze rouwrand van een zogenaamde crimineel bestaan. Afijn, in ieder geval een prettige werkweek toegewenst.